Το Σάββατο 6 Αυγούστου, Tracey και αποφάσισα να πάρω μακριά από τη φασαρία του μεγάλου καπνού και να πάει για έναν περίπατο στο Κεντ. Εμείς εγκαταστάθηκαν στο Καβούρι Way & Winkle , που είναι ένας κύκλος / διάδρομος που ακολουθεί ως επί το πλείστον τη διαδρομή της παλιάς σιδηροδρομικής γραμμής από Canterbury και Whitstable. Η γραμμή αυτή ήταν ίσως η πρώτη γραμμή τρένου στη Βρετανία, που λειτούργησε από το 1830 ~ 1953 και είναι περίπου 10 χιλ. ως ευθεία γραμμή.
Ένα άτομο Cornhead χθες. Ενδεχομένως ψώνια για το καλαμπόκι.
Για να πάτε εκεί, πήραμε το τρένο από τη Γέφυρα του Λονδίνου για Καντέρμπουρυ Δύση. Στο δρόμο για την ανακοίνωση ομιλητής είπε: «Επόμενη στάση Cornhead», το οποίο εμείς οι δύο σκέψη ήταν πολύ αστείο, «Φανταστείτε που ζουν σε Cornhead. Γεια σας από την οποία κατάγομαι Cornhead », μας είπε σε μια χώρα, ενώ έμφαση γελώντας,« σχεδόν τόσο κακή όσο Ντόρκινγκ. », Τότε το τρένο σταμάτησε και η κυρία δίπλα μας πήρε μακριά, Doh! Ίσως δεν μιλούν αγγλικά σε Cornhead και ήταν κανένας ο σοφότερος.
Όταν φτάσαμε στο Canterbury Δύση νομίζαμε ότι μπορεί να κοιμηθεί και να περάσει μέσα από τη σήραγγα περνά, όπως όλοι στο σταθμό φαίνεται να είναι η Γαλλική. Ευτυχώς δεν ήταν στη Γαλλία, θα πρέπει να ήταν ένα φορτίο των τουριστών. Anyhoo, σταματήσαμε για λίγο πρωινό σε ένα μικρό καφέ στην οδό που ονομάζεται Dunstans Η τραπεζαρία, δίπλα σε ένα διευθυντές κηδεία. Καλό φαγητό και εξαιρετικό σέρβις, το καφενείο, το σπίτι δεν κηδείας (αν και μπορεί να έχει καλό φαγητό και την εξυπηρέτηση, αλλά εμείς δεν πάμε εκεί). Αυτό μας έχει συσταθεί για τον καιρό με τα πόδια μπροστά.
Πριν από την απόσταση που νομίζαμε ότι θα πρέπει να ρίξουμε μια ματιά στον καθεδρικό ναό. Στο δρόμο υπάρχουν στην οδό Αγίου Πέτρου στο ένα από τα καταστήματα είχαν ένα μανεκέν που φαινόταν εντελώς παράλογη, που έμοιαζε με τη γυναίκα Τζόκερ.
Όλα κάτω από το δρόμο που παίρνουν ένα κομμάτι ανησυχείτε από ανθρώπους που προσπαθούν να σας πουλήσουν εκδρομές με σκάφος. Ένας μάγκας που φαινόταν περίπου 30 μας είπαν ότι ήταν εδώ για εβδομήντα χρόνια κάτι, κοίταξε πολύ καλή για εβδομήντα κάτι. Λίγο πιο κάτω ήταν κάποιο περίεργο θεραπεία μέσω της πίστης. Τώρα, καθώς όποιος με ξέρει θα σας πω, είμαι πολύ δύσπιστος αυτού του είδους τα πράγματα γι 'αυτό έδωσε μια πολύ μεγάλη κλίνη. Η θεραπεία εδώ φαίνεται να είναι ότι οι δύο άνδρες θα γονατιστή αγγίξετε ελαφρά και να σας μιλήσω, ενώ ατενίζετε συμπαθητικό, τότε ο καρκίνος σας έχει φύγει. Δεν πρόκειται να συμβεί είναι αυτό.
Έτσι για να τον καθεδρικό ναό. Μετά την υποχρεωτική ληστεία για να μπει το αιτιολογικό ότι ήταν ώρα να σοβαρευτούμε με μερικές φωτογραφίες. Ο καθεδρικός ναός είναι πολύ εντυπωσιακό, όπως άλλωστε και οι περισσότεροι είναι, ποτέ δεν ποτέ παύει να με εκπλήσσει το απίστευτο μεγαλείο αυτών των εκκλησιών. Για μια ομάδα ανθρώπων που κηρύσσουν να ζήσει ταπεινά ότι έχουν κάποιες καταπληκτικές ιδιότητες οι ίδιοι πλούσιοι και χρεώνει τον κοινό άνθρωπο πολύ να τους δει. Είμαι βέβαιος ότι ο Θεός είναι πολύ περήφανοι για την Εκκλησία και τον τρόπο λειτουργίας τους στο όνομά του, να δαπανώνται χρήματα για τέτοια πράγματα υλικού, αντί να τη σίτιση του κόσμου. Ωστόσο, όλη αυτή η πολυτέλεια κάνει για μια καλή φωτογραφία, έτσι πέρασα ένα δίκαιο ποσό του χρόνου ευτυχώς σπάνε μακριά.
Φωτογραφίζοντας το εσωτερικό των εκκλησιών είναι ιδανικό για μια τεχνική που ονομάζεται HDR ή High Dynamic Range . Λόγω του χαμηλού φωτισμού στο επίπεδο εκκλησίες και πολύ φωτεινό φως που μπαίνει από τα παράθυρα, μπορείτε να πάρετε κανονικά είτε την έκθεση για το σωστό φωτισμό στο εσωτερικό ή το φως από το εξωτερικό. Με HDR παίρνετε 3 ή περισσότερες εκθέσεις σε διάφορα επίπεδα και ανακατεύουμε συνέχεια, όλοι μαζί με κάποιο ειδικό λογισμικό που παίρνει τα καλύτερα μέρη των πολλαπλών εικόνων και αναμιγνύει τους σε μία εικόνα. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε μια μεγάλη φωτογραφία με κάποια σουρεαλιστική ματιά. Δείτε τις δύο εικόνες εδώ.
Μετά από αυτό το φωτογραφικό διάλειμμα ήρθε η ώρα για την βόλτα από Canterbury έως το Whitstable στην ακτή. Η διαδρομή θα ξεκινά από κάποιο οικισμό και δίπλα σε ένα κεντρικό δρόμο, αλλά σύντομα τυλίγει τον τρόπο αυτό είναι έξω στη χώρα και οι θόρυβοι της πόλης χάνεται στο βάθος.
Η διαδρομή είναι αρκετά καλά και έχει υπογραφεί δείκτες κάθε τώρα και πάλι να σας ενημερώσουμε για το πόσο μακριά ήταν και πόσο μακρύτερα θα πρέπει να πάτε. Το πρώτο μέρος είναι αρκετά ορεινό και οι πρωτότυπες ατμομηχανές χρησιμοποιούν για να έχουν μια έλξη από μια στατική κινητήρα για να τους μεταφέρουν ορισμένες από τις λόφους.
Tracey αποφάσισε να πάρει μερικά από τα μούρα στο δρόμο, ήταν ανησυχούν ότι hey δεν ήταν καθαρό, έτσι ώστε να «καθαρίσει» τους φύσηξε πάνω τους. Genius. Δεν είμαι σίγουρος γιατί η μέθοδος αυτή να πάρει κάποιος για να ανατινάξει τα πράγματα να τα αποστείρωση δεν έχει εγκριθεί στο μπάνιο ή νοσοκομεία κλπ. «Νοσοκόμα, αυτό είναι βρώμικο νυστέρι.», «Δεν υπάρχει πρόβλημα Δρ 'Pufffff, PUUUUUFFF,« Ορίστε ».
Tracey προσφέρονται για να καθαρίσετε μερικά μούρα για μένα, μειώθηκε.
Περίπου στα μισά του δρόμου κατά μήκος της διαδρομής είναι η λίμνη Λύση, που έδωσε στο παρελθόν το νερό για τη στατική του κινητήρα εκκαθάρισης που έφερε τα τρένα στο λόφο πάνω από Whitstable. Είναι πλέον ένα πικ-νικ και χώρος ανάπαυσης για τους ποδηλάτες και τους πεζούς στη διαδρομή. 
Σταματήσαμε εδώ για να απολαύσετε το γεύμα μας και να πάρουμε το φορτίο μακριά. Ο πίνακας θέσεων και εδώ πρέπει να είναι η πιο πάνω μηχανικής τραπέζι πικ-νικ που έχω δει ποτέ, υποθέτω ότι χρησιμοποίησαν επίσης τις παλαιές σιδηροδρομικές τραβέρσες. Ονομάζεται την ελικοειδή Seat τροχού και έγινε από τον Tim Νόρις, Γκοτζίλα δεν θα είναι σε θέση να σπάσει αυτό το χώρο για πικνίκ μέχρι.
Μετά το φαγητό συνεχίσαμε Βορρά έως το Whitstable. Σε ολόκληρο το ταξίδι είδαμε ίσως μόνο ένα ζευγάρι των δεκάδων άλλων ανθρώπων. Είχα ότι «αντιμαχόμενων Banjos» μελωδία από την ταινία επιδόσεως που διέρχεται από το κεφάλι μου για κάποιο λόγο. Νομίζω ότι ήταν μια τέτοια αλλαγή από το mele των ανθρώπων στο Λονδίνο, το οποίο σε ορισμένα σημεία μπορεί να είναι τόσο απασχολημένος με το Piccadilly Circus.
Τελικά φτάσαμε στο Whitstable ακριβώς στην ώρα για να κλείσει τα πάντα, που ήταν περίπου 17:00. Κάναμε ένα φανταστικό πάρετε τσάι με γάλα σε ένα καφενείο που ονομάζεται Elliotts για Harbour Street, η οποία ευτυχώς ήταν ακόμα ανοιχτή. Στη συνέχεια, όταν θα τελειώσει μια παρέλαση ξεκίνησε και πήγε δεξιά μετά από το καφενείο. Είναι κρίμα, καθώς πήρε μια σκοτεινή και λίγο άρχισε να βρέχει, όμως ακόμη και με βρέχει στην παρέλαση ένας καλός χρόνος είχε από όλα.
Ο τρόπος καβουριών και Winkle θα μπορούσε να είναι πουθενά αλλού, εκτός από την Αγγλία. Μου θυμίζει Grandad σας που, όταν ο μπαμπάς σου κι εγώ, όπως τα παιδιά μεταφέρθηκαν σε Βράχων Winkle σε Budleigh Salterton στις τακτικές εκδρομές ο ίδιος και η γιαγιά σου γίνει εκεί κάτω, θα απέχουν χωρίς τέλος στο τραγούδι, "Have a Winkle, έχουν Winkle , έχουν Winkle για μένα ". Το γεγονός ότι θυμάμαι ακόμα αυτό, και να ξυπνήσουν στους νεκρούς της νύχτας ακόμα το τραγούδι αυτό, είναι να γνωρίζουμε τι επίπτωση είχε αυτό για μένα. Ως εκ τούτου, τίποτα με τη λέξη Winkle σε αυτήν, τείνει να μου στείλει σε ανεξέλεγκτες μυϊκές αυτού του τραγουδιού. Σας έχουμε προειδοποιήσει!
Μεγάλη φωτογραφίες από τον καθεδρικό ναό και την τεχνική για να παράγει αποτελέσματα σουρεαλιστική σας είναι καταπληκτική. Μεγάλο εκκλησίες και τους καθεδρικούς ναούς και με εμπνέουν. Είναι εξαιρετικό δομές και το μυαλό (η δική μου έτσι κι αλλιώς) boggles στη διαδικασία σκέψης που εμπλέκονται στην επίτευξη των archtectural σχέδια επιτευχθεί. Eileen και εγώ ήμασταν σε Tournai, Βέλγιο, τον Ιούλιο και τον καθεδρικό ναό υπάρχει επίσης καταπληκτική (α παγκόσμια κληρονομιά της UNESCO), αλλά πέφτει! Δεν χτυπήθηκε από έναν τυφώνα το 1999 που αποκάλυψε βαθύτερα διαρθρωτικά προβλήματα, έτσι ώστε την επόμενη φορά που θα επισκεφθείτε έναν καθεδρικό ναό, να φοράτε ένα σκληρό καπέλο και προσευχόμαστε στο Θεό ότι σας σώζει από ένα ταπεινωτικό θάνατο!
Η απόσταση ακούγεται ωραίο και το τσάι με γάλα, ακόμη καλύτερα, κάτι που έχω επίσης επιδοθεί σε μήκος διαδρομής South West Coast Path μου από καιρό σε καιρό. Υπήρξαν τμήματα της διαδρομής όπου έχω δει επίσης μερικά λόφο-billies κάθεται σε ρουστίκ φράχτες μάδημα εκεί banjos με μια λάμψη στα μάτια τους. Scary πράγματα, ειδικά αν έχετε δει Απελευθέρωση. Επόμενη στάση Lulworth Cove όταν θα περπατήσω από εκεί προς το επίσημο τέλος της διαδρομής, South Haven Point. Μπορώ πλέον να ισχυριστεί ότι έχουν περπατήσει μέχρι 3 φορές Mt. Everest από Minehead σε equivalant όρους κλίση. Όχι ο καθένας κάτι που φροντίζει να γνωρίζουν, αλλά όταν είναι 3 ίντσες μικρότερη, ως εκ τούτου, δεν έχει σημασία. Καλή διασκέδαση στην επόμενη περιοδείες σας στην εύλογη γη της Αγγλίας. René